De Cultuurvreters op pad

Behalve hard werken aan dingen als het versterken van de Palestijnse 'Civil Society' (vooral Klaartje) en het economisch welvaren van de Palestijnse boeren (vooral Thijs, met een paar uurtjes per dag), hebben we ook weer onze culturele en religieuze verkenning van het heilige land opgepakt.

Op een vrije maandagochtend heb ik (Thijs) me verdiept in de geschiedenis van Jeruzalem. Anderhalf uur guided tour door het Tower of David Museum. Erg interessant: van de vroege Joodse periode van Abraham (ca. 2000 jaar voor de moderne jaartelling), naar de tijd van illustere koningen als David en Salomon, vervolgens via Assyriers en Babyloniers naar de Romeinen en Grieken en toen de Moslims, die hardhandig werden verdreven door de kruisvaarders, die op hun beurt ook weer hun biezen moesten pakken toen Salah eh-Din aan de horizon verscheen, gevolgd door een periode van Mamluk-overheersing, Ottomaanse hegemonie, Britten (na WO I), naar de moderne geschiedenis vanaf 1947....Een hele kluif, maar erg interessant en met mooie uitzichtspunten over de oude stad. Extra'tje is dat het museum gebouw zelf al dateert van de tijd van Herodus, een stroman van de Romeinen, (1e eeuw na Christus) en in puike staat verkeert.

Tower of David Museum

Nablus

Van een heel andere orde, maar niet minder interessant was onze trip naar Nablus van afgelopen weekend. Nablus is hier doorgaans vooral een gespreksonderwerp omdat het bekend staat als een plek waar regelmatig botsingen plaatsvinden tussen het Israelische leger en Palestijnse militante bewegingen. Om het gevaar dat uit Nablus komt (zo zien de Israelische autoriteiten het in ieder geval wel) te beteugelen is de stad middels check points hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Zonder speciale toestemming komen mannen tussen de 16 3n 45 sowieso de stad niet uit, auto's mogen zonder autorisatie de stad evenmin uit (de taxi-industrie vaart er wel bij...). De 'gelukkigen' die stad wel uit mogen worden meestal geconfronteerd met ellenlange wachttijden, vaak in de brandende zon. Hoe hoog de spanningen daardoor op kunnen lopen bleek vandaag weer: een Palestijnse studente viel vanochtend een Israelische soldaat bij het check point aan met een chemisch middel (zgn. acid attack). Nablus is dan ook rijk aan 'martelaren,' Palestijnen die zijn gedood in hun strijd tegen de bezetter. Door de hele stad zijn portretten met portretten van de gevallenen te 'bewonderen.'

Toch is Nablus veel meer dan een hotspot in het conflict. De stad is enorm rijk aan historie omdat het op het kruispunt van een aantal belangrijke handelsroutes. De Kanaíeten bouwden er 2000 jaar voor Christus al een stad. Het is ook de plek waar Jezus op weg van Nazareth naar Jeruzalem te drinken kreeg van een Samaritaanse vrouw. Op de plek waar dit volgens de overlevering plaatsvond is nu, in de kelders van de Grieks-Orthodoxe kerk die eroverheen is gebouwd, nog de waterput te bezichtigen. Ook zou in Nablus nog de graftombe van Jozef te vinden zijn, al zijn archeologen het erover eens dat het graf alle kenmerken heeft van een moslimgraf. Dat mag helaas niet verhinderen dat de locatie een bron van religieus-politieke ruzies is geworden, en dus vaak de plek van gewelddadige confrontaties is geweest. In de stad is ook altijd veel commerciele bedrijvigheid geweest. Het bekendste is nog wel de zeepindustrie. Hoofdbestandsdeel van de zeep is olijfolie en het productieproces is al vele eeuwen hetzelfde. Om te drogen wordt de zeep creatief gestapeld, en dat levert leuke plaatjes op.

Een wandeling door de levendige binnenstad van Nablus mocht natuurlijk niet ontbreken.

Vlakbij Nablus ligt Mount Gerizim. Een - hoe kan het ook anders - heilige berg (Adam zou uit het steen van deze heuvel zijn 'ontstaan'). Op de top wonen nu de Samaritanen, tenminste wat er van over is gebleven; Ze zijn nog maar met z'n 700-en. De Samaritanen lijken veel op traditionele Joden, maar verschillen op een paar belangrijke punten. Belangrijk onderscheid is dat de Samaritanen niet geloven dat Abraham ooit in Jeruzalem is geweest. Isaac zou niet zijn geofferd op de plek waar nu de Tempelberg is, maar op Mount Gerizim. Dit, en nog veel meer, werd ons uitgelegd door een Samaritaanse priester.

De Dode Zee rollen
Alsof het allemaal nog niet genoeg is, hebben we een weekje eerder ook nog een bezoek gebracht aan het museum waar de Dode Zee-rollen worden bewaard. Meer dan 900 originele documenten, waaronder handschriften van de Hebreeuwse Bijbel en het Oude Testament. Ze werden ontdekt tussen 1947 en 1956 in elf grotten in de buurt van de nederzetting van Qumran bij de Dode Zee. De documenten zijn ondergronds te bewonderen in het Israel museum. Hieronder een foto van de 'bovenkant'. Het witte 'ding' moet lijken op een deksel van de stenen kruik waarin de rollen zaten toen ze werden ontdekt, en is wit om het 'goede' in de mens te symboliseren. Aan de overkant staat een zwarte muur symbool voor het kwaad, dat in ieder mens schuilt (of zoiets...).

Don't mess with the Zohan
Nou, genoeg cultuur voor eventjes, anders gaan jullie denken dat we niks anders meer ondernemen. Vrees niet om deze cultuurmarathon te compenseren zijn we zaterdag naar een Adam Sandler film gegaan: Don't Mess with the Zohan. Hilarisch, extra leuk om dat de hoofdpersoon een ex-Mossad man speelt, die er tussenuit wil om zijn ware droom na te jagen: het werken in een trendy New Yorkse kapsalon, zijn verleden blijft hem echter achtervolgen...Een film vol ongein, foute sexgrappen en stereotypen, maar omdat het gaat over deze regio extra leuk.

Jerusalem Revisited

Zo ben je nog in Den Haag getuige van de huldiging van onze Olympische sporters, bezoek je Recreatiepark de Rommelpot, geniet je een heerlijk diner in Asten (restaurant het Eeuwige Leven...), Japanse culinaire hoogstandjes in Den Haag, en zo ben je weer terug in het Midden-Oosten, Jeruzalem. En, tjee wat is er in de tussentijd veel gebeurd. Toch voelt het ook een beetje alsof we niet weg zijn geweest. De tweede avond zitten we alweer met de vertrouwde vriendenkring in een van de restaurantjes om de hoek ("Askandinya"). De voedselverigiftging die 's nachts volgde daargelaten, voelde het heerlijk om weer terug te zijn en bij te kletsen na vier maanden 'pauze'. Het appartement stond er nog, met als stralend middelpunt poes Boef, die ons vanaf het eerste moment weer in haar hart heeft gesloten, en vice versa natuurlijk...

uitzicht over Jeruzalem

de lokale moskee by night

Klaartje is 's maandags direct aan de slag gegaan bij haar nieuwe werkgever: UNAIS (zie: www.internationalservice.org.uk ), de eerste kennismaking smaakt naar meer. Zelf ben ik nog niet aan 't werk, maar heb deze week wel de mensen op de 'post' met een zoekje verblijd (nou ja, zo voelde het toch :-)). Het weerzien met de aanwezige collega's (Mevat, Jose, Ziad, Hans, Randa, Harry, Khaled, Anita, Hwaida en Hein) was hartverwarmend. Verder stond de week in het teken van (letterlijk) acclimatiseren. Het kwik stijgt dagelijks dik boven de 30 graden en overdag is er weinig actie mogelijk. We voelen dan ook mee met de grote groep moslims die zich streng aan de Ramadan houden, de hele dag in de brandende zon werken en geen druppel drinken, ga daar maar aanstaan. De avonden zijn wel weer heerlijk, een lekker briesje en een mooie 20 graden. De avonden staan 's avonds in het teken van de Iftar, het feestmaal dat genoten wordt na een dag van vasten. Vanavond en morgen worden we zelf ook verwacht op zo'n feestje (gelukkige Ramadan, oftewel Ramadan Kareem).

Er is nog veel meer te zeggen. Belangrijkste is denk ik nog wel dat niet onvermeld mag blijven dat we op een vreemde manier ook genoten hebben van onze vier maanden in Nederland. De bezoekjes, etentjes, bloemen, kaartjes en de fijne gesprekken met familie, vrienden en collega's hebben er voor gezorgd dat de slechte momenten ons nooit lang uit het veld hebben kunnen slaan. Shukran / dankjewel !

Daar zijn we weer

Eindelijk maar weer eens een berichtje. Zoals iedereen inmiddels wel weet heeft ons leven de afgelopen maanden aardig op de kop gestaan. Inmiddels zijn we ons weer langzaam aan het voorbereiden op terugkeer naar Jerusalem. Thijs is bijna klaar met de bestralingen en eind augustus willen we terugvliegen. Ik (Klaartje) ga in ieder geval omdat ik 1 september moet beginnen bij mijn nieuwe baan (bij United Nations Association International Service / UNAIS). Thijs kan hopelijk mee, of gaat eventueel weekje later als er hier nog wat medische puntjes op de i moeten worden gezet.

Bijgevoegd nog wat foto's van ons weekendje texel dat we tussen alle ziekenhuisbezoeken door nog hebben kunnen doen.

Wilders enzo

Het was weer eens tijd voor een berichtje. Allereerst natuurlijk de commotie rond "de film". Die is hier gelukkig tot nu toe redelijk uitgebleven. Zoals voor alle ambassades in het Midden Oosten een hot topic, werd er natuurlijk ook in Ramallah veel over gesproken. Vooral na een gesprek met de Denen, die het de afgelopen jaren toch wel voor de kiezen hadden gekregen. Elke keer als ze dachten dat ze het gehad hadden werd de cartoon weer gepubliceerd en kwam het weer op.

Hoewel er gelukkig nooit echt wat gebeurd is, kregen ze wel veel bedreigende telefoontjes, kleine demonstraties bij Deense mensen thuis voor de deur, dreigingen met kidnapping.

Je zou toch denken dat de palestijnen wel wat meer aan hun hoofd hebben hier (ehhh..de Israelische bezetting), dan de Denen en Nederlanders die hier juist zitten om hun te helpen lastig te vallen, maar dat is allemaal te rationeel gedacht waarschijnlijk.

Anyway, tot zover alles rustig hier. Er is voor ons niet veel veranderd, alleen mag Thijs nu niet meer in z'n eigen auto naar z'n werk, maar moet hij met z'n collega's carpoolen in de gepantserde wagens van het kantoor. We hebben nu wel onze eigen "panic button" in huis. Als je op deze knop drukt gaat er een heel hard alarm af en zou er als het goed binnen 10 minuten security op de stoep moeten staan.

Wat verder nog:

Ohja, ik heb inmiddels mijn 2 weekse intensieve cursus Hebreeuws afgerond. Wil niet zeggen dat ik nu vloeiend Hebreeuws spreek/lees, maar het was wel een erg effectieve cursus. Ook wel interessant om weer eens aan de andere kant van de tafel te zitten. Hoewel het lesmateriaal soms wel een beetje politiek dubieus was, met vragen die we moesten vertalen zoals: "Who is the friend of Israel. Answer: America is the friend of Israel. Is President Bush good? etc.". Omdat ze veel met geluid werkten, dialogen en liedjes etc op CDs, was dat af en toe ook wel apart, met hele blije liedjes over hoe het Israelische volk bomen heeft gepland in Israel en het land nu van hun is. Als je dagelijks met de andere kant van deze realiteit te maken hebt wel vreemd.

De komende tijd zijn we een beetje uithuizig: Thijs gaat morgen weg voor een korte cursus in Den Haag, en dan eind april nog een keer voor een Brabants vriendenweekend.

Ik vertrek maandag voor 2 weken naar de Oekraine (Kiev) voor werk.

Vrolijk Pasen / Yom Purim Sameach en gefeliciteerd Mohammed

Dit weekend is het 3x feest in Jerusalem. Het is uiteraard Pasen, en vandaag zijn we even naar de oude stad geweest, waar processies gelopen worden op de Via Dolorosa. Viel eigenlijk een beetje tegen, veel groepen toeristen (filipijns/russisch/afrikaans etc) die houten kruisen door de straten dragen, maar heel spectaculair was het niet allemaal.

Voor de Joden is het dit weekend Yom Purim. Waar Yom Purim over gaat begrijpen we nog niet helemaal (lang verhaal over Esther die de Joden in Persie van de ondergang redde), maar iedereen wil ons graag uitleggen dat het met veel feesten, eten en verkleedpartijen gepaard gaat. Ik moet zondag (het weekend voor zowel de Joodse als de Islamitische medemens valt hier op vrijdag en zaterdag) dus ook verplicht verkleed naar mijn Hebreeuwse les komen. (Ik volg nu 2 weken een intensieve cursus Hebreeuws want voelde me toch wel erg analfabeet op straat/in de supermarkt/in de bioscoop etc), maar dat terzijde, hoe ik daar gebrainwashed word vertel ik later nog wel). Yom Purim duurt een paar dagen, dus van de week zag ik al overal verkleedde kinderen over straat lopen in West-Jerusalem. Dit weekend is het dus ook de beurt aan de volwassen. Deze foto heb ik helaas niet zelf gemaakt, maar geeft wel mooi de bizarre gewoonte weer van sommige Israeli's die hun geweer (in de supermarkt/Ikea/bij de bushalte) losjes over hun schouder hebben hangen alsof het een handtasje is.

Anyway, Yom Purim dus, en gisteren was het ook de verjaardag van Mohammed, die, als ik het goed heb, al weer z'n 1438ste verjaardag viert.

Wat niet tegenvalt is het weer, vanmiddag lekker aan het zwembad gelegen, het was hier vandaag 30 graden!

Zijn gangetje, op DE film na dan...

Ruim een week na de aanslag op de religieuze school in West-Jeruzalem, gaat het leven weer aardig zijn gangetje. Het was eigenlijk verbazingwekkend rustig, zelfs in/rond Gaza (geen raketten op Sderot, geen invallen van het Israelische leger). Druk gespeculeer dus over een geheim bestand tussen Hamas en Israel (die eigenlijk niet met elkaar praten). De gemoederen raakten echter weer flink verhit nadat Israelische undercover-militairen in Bethlehem vier Palestijnen omlegden, onder verdenking van betrokkenheid bij terroristische activiteiten. De volgende dag dus weer wel raketten vanuit Gaza. Zo blijven we bezig.

De afgelopen week hebben we verder gewoon ons ding gedaan. Gewerkt, 's avonds wat in de stad gegeten en gedronken, woensdag laat opgebleven en duizend doden gestorven totdat Gomes PSV erdoor sleepte. Vandaag naar een muziekvoorstelling geweest. Erg mooi, met de 'oud' (Arabische versie van de gitaar), trommel en contrabas. Klaartje bereidt zich voor op een tweeweekse intensieve cursus Hebreeuws, zodat we ons in de supermarkt wat beter kunnen redden. De Albert Heijn is echt een paradijsje vergeleken bij de supermarkten hier, geloof me. Tergend langzaam, onbeschofte mensen die voorkruipen, geen stoommaaltijden :)

Niets bijzonders dus, ware het niet dat er nieuwe ellende in het vooruitzicht ligt....Vandaag weer eens keer vergaderd over de mogelijke consequenties van de film van Geert W, ditmaal in aanwezigheid van iemand van de Deense Vertegenwoordiging in Ramallah. Zij hebben het behoorlijk voor de kiezen gekregen rond de cartooncrisis. Er is gelukkig (nergens ter wereld) een Deen gewond geraakt of erger, maar ze hebben behoorlijk intimiderende situaties meegemaakt en hun veiligheidsregiem is blijvend aangescherpt. Hopelijk blijft ons dit bespaard, maar we moeten met alles rekening houden. Het scheelt dat we kunnen leren van de Denen en dat onze regering toch stevig afstand neemt van de inhoud van de film. De Denen legden destijds vooral nadruk op de vrijheids van meningsuiting en daardoor werden de cartoons min of meer gezien als de visie van alles en iedereen op de Islam. Nou ja, eerst maar eens kijken wanneer die film nu echt uitkomt. Maar balen is het wel dat we ons met dit soort ellende moeten bezighouden.

En toen kwam het geweld wel dichtbij

Na alle problemen in Gaza de afgelopen week, was het wel te verwachten dat er een tegenreactie zou komen, maar dat dat in Jerusalem zo zijn was dan toch wel weer even schrikken. De veiligheidsmaatregelen zullen vast aardig opgeschroefd worden de komende tijd, maar dat was sowieso al gepland vanwege vriend Wilders.
Het waarom en wie (de aanslag is nog niet opgeeist) is nu nog niet bekend. Verder business as usual, Thijs zit met wat vrienden PSV-Tottenham te kijken, ik zat net met wat vriendinnen sushi te eten in West- Jerusalem toen we het nieuws hoorde.

Hieronder een nieuwsbericht van de volkskrant:
AP/ANP/AFP/DPAgepubliceerd op 06 maart 2008 20:42, bijgewerkt op 6 maart 2008 21:07
JERUZALEM JERUZALEM - Bij een aanslag op een joods educatief centrum in het westen van Jeruzalem zijn donderdag zeker acht doden gevallen. Tientallen personen raakten bij de beschieting gewond. Dat meldden Israëlische hulpdiensten.
De schutters drongen de eetzaal van het gebouw binnen waar zich ongeveer tachtig mensen bevonden, en openden het vuur. Het betreft het seminarie Mercaz Harav yeshiva, een bekend centrum voor joodse studies dat banden heeft met de leiders van de joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever.
Beide daders zouden zelf ook om het leven zijn gekomen.
De politie kon de ontploffing van een gordel met explosieven voorkomen. Agenten waren op zoek naar een mogelijk derde dader.