Klaartje & Thijs in Jerusalem

Op naar Ramallah,

Gisteren ben ik (Klaartje) voor het eerst mee geweest naar Ramallah, samen met Thijs en wat collega's van de Engelse diplomatieke dienst. Ramallah (Ram = heuvel, dus letterlijk betekent het Heuvel van Allah) is nog best een grote stad waar veel gebouwd wordt. Het centrum is wat ouder, en erg levendig met veel winkeltjes, cafes etc. Bijgevoegd een foto van het centrale plein.

Ook nog even een bezoekje gebracht aan het Palestijnse 'binnenhof' genaamd de Muqata (regeringsgebouwen), waar wij verbazend makkelijk binnenkwamen. Hier wordt een memorial voor Yasser Arafat gebouwd. Met deze foto staan wij waarschijnlijk gelijk op de zwarte lijst van de Mossad, maar ach..

Op de heen weg kwamen wij vrij makkelijk langs de checkpoints, maar de terugweg was lastiger, omdat er een tijdelijk checkpoint ('flying checkpoint') was neergezet, wat wat chaos veroorzaakte zoals voordringende auto's etc, en met onze volkswagen polootje zijn wij niet zo indrukwekkend (het recht van de grootste auto geldt hier, wat leuk is als je in de gepanserde wagen van 4000 kilo van de ambassade zit, maar met de polo heb je daar dus niks aan). Wij mochten gelukkig vrij snel door vanwege ons diplomatiek nummerbord. Als laatste nog een foto die ik jullie niet wil onthouden: het is hier overdag bloedheet, maar op de shabbat draag je als streng orthodoxe jood uiteraard je beste hoed, gemaakt van ...bont.

groetjes,
Klaartje

Hallo allemaal,

Eindelijk zijn we dan aangekomen in Jerusalem. Zoals sommige misschien al weten, zijn we 1,5 week later aangekomen dan gepland omdat Klaartje de avond voor ons geplande vertrek op 15 augustus hevige buikpijn kreeg. Na een slapeloze nacht, bleek de volgende ochtend op de EHBO dat het galstenen waren (en een ontstoken galblaas) en dat moest onmiddellijk geopereerd worden. Na drie dagen mocht Klaartje het ziekenhuis weer verlaten, en na 10 dagen mochten we weer vliegen van de chirurg, dus op 25 augustus vlogen we (met veel te veel bagage en poes Boef) naar Tel Aviv, en waren we rond 5 uur 's ochtends eindelijk in ons hotel in Oost Jerusalem.

Het is een erg mooi hotel, zie foto rechts en ook ht tp://www.americancolony.com/, met een mooie binnenplaats, tuin en zwembad. Het ligt op ongeveer 10 minuten lopen van ons appartement.

Thijs is inm

iddels begonnen met z'n werk op de Post in Ramallah (officieel genaamd the Netherlands Representative Office to the Palestinian Authority (foto links). Het is een kleine post, met zo'n 8 andere Nederlandse medewerkers. Elke dag om half acht vertrekt er dus een stoet Nederlanders van Oost-Jerusalem naar Ramallah (ongeveer 30 minuten rijden). Tot nu vallen de checkpoints mee, een diplomatenpaspoort + nummerbord hebben helpt wel, hoewel het soms wel een tijdje kan duren voor je er door bent.

Klaartje ziekt nog een beetje uit aan de rand van het zwembad, verkent de stad en probeert haar arabisch wat op te vijzelen (Kefa'el haal, bi geer el hamdou lile). Lastige taal hoor, hoewel we het alfabet wel geleerd hebben tijdens onze voorbereidingscursus in Nederland, gaat woorden ontcijferen nog heeel langzaam. Omdat in het Arabisch de meeste klinkers niet geschreven worden, eindig je meestal met een onbegrijpelijke hoop medeklinkers. Van rechts naar links lezen went echter sneller dan gedacht. Klaartje is naarstig op zoek naar een goede cursus in Jerusalem. Daarnaast is natuurlijk ook veel in het Hebreeuws geschreven, maar veel verder dan Shalom komen we nog niet. Toch wel lastig, want zo lag er bijvoorbeeld een brief in ons appartement, volledig in het Hebreeuw, tja...

Ons appartement is al klaar, maar helaas zijn onze meubels etc. e

r nog niet (dit kan nog wel minstens 2 weken duren), dus blijven wij voorlopig in het hotel. Alleen poes Boef zit nu dus in het appartment, dus we komen er wel elke dag om eten te geven.

Bijgesloten vast wat kiekjes van de oude stad: de Damascuspoort, de nauwe straatjes met alle winkeltjes binnen de muren, en de klaagmuur. Oost Jerusalem, waar wij dus wonen is erg rustig. In 'onze' wijk genaamd Sheik Jarrah wonen veel buitenlanders (VN, EU en NGOs enzo), maar als je gewoon door de winkelstraatjes loopt zie je weinig 'Westerlingen'. De meeste lokale vrouwen dragen wel een hoofddoek. Verder is iedereen vriendelijk, je wordt gewoon met rust gelaten.