Via de Gazastrook ook in Egypte en veel sneeuw

Het was een bewogen weekje. Zoals jullie misschien op het nieuws hebben gezien is de grensovergang van Gaza met Egypte vorige week 'onverwachts' opengegaan. In Gaza is er een tekort aan zo'n beetje alles (van sigaretten tot medicijnen) en er was geen zicht op meer export en import met Israel, dus was het eigenlijk wachten op een doorbraak richting Egypte. Ondertussen ging het ook van kwaad tot erger met de boeren die we ondersteunen (behalve gebrek aan exportkansen, zorgde een korte maar hevige vorstperiode voor veel schade aan de oogst: 80% verlies). Al met al hoog tijd om ons gezicht te laten zien in Gaza om te bekijken waar we nog een verschil kunnen maken en of we kunnen voorkomen dat deze sector alsnog kopje onder gaat. Verder waren we erg nieuwsgierig naar de gang van zaken bij de Rafah-crossing, waar in een paar dagen naar het schijnt bijna de helft van alle Gazanen Egypte in en uit zijn gegaan om te gaan shoppen. Behalve hoognodige voorraden en materialen schijnen er ook veel motoren gekocht te zijn, wat dan weer tot ongelukken heeft geleid, vanwege onervaren berijders. Onze bezichtiging van de grens was een bijzondere ervaring. Apart idee dat we via een tot voorkort hermetisch afgesloten grensovergang (meters hoge stalen wand aan de Gazaanse zijde van een door Israel ingestelde corridor) nu eenvoudig vanuit Gaza naar Egypte konden slenteren. Leuke bijkomstigheid was dat ik eventjes net als Klaartje in Egypte was.

Foto's:
1. koe op weg van Egypte naar Gaza; 2. een centimeters dikke stalen wand keurig recht doorgesneden met een ijzerbrander; 3. Thijs in Egypte met project directeur; 4. artistieke foto van de stalen wand :-)

Sneeuw

De situatie rond de grens met Egypte was niet het enige dat deze week de gemoederen bezig hield. Misschien nog wel meer werd er gepraat over de sneeuwstorm die Israel en de Palestijnse Gebieden zou gaan treffen. Woensdag was het zover. De wegen lagen er zo slecht bij dat we niet bij ons kantoor konden komen. Donderdag hebben we het wel gered en vandaag is de dooi alweer ingezet. Toch bijzonder hoor, zo'n wit landschap op een plek waar het ook 40 graden wordt.

Foto's: Ramallah in de sneeuw en (foto 2) ons Ambassadegebouw in de sneeuw

Kuifje in Egypte

Even een berichtje uit Egypte waar ik (Klaartje) nu 3 weken zit voor werk.
Ik werk op een project dat zich bezighoudt met waterbeheer in de fayoum. Fayoum is een gebied van 18.000 km2, ongeveer 80 km ten zuiden van cairo. Oorsponkelijk was het een groot moeras met veel krokodillen, het werd toen ook Crocodilopolis genoemd, maar 4000 jaar geleden is men al begonnen met de omvorming van dit gebied tot landbouwgrond. Nu wordt alles geirrigeerd met water uit de Nijl. Als je vanuit Cairo naar Fayoum rijdt, ga je eerst een heel stuk door de hele droge woestijn, om dan ineens in een groene oase terecht te komen, met veel palmbomen en grote stukken groene landbouwgrond.

Het project helpt de boeren met het opzetten van Water Users’ Oganisations, democratisch gekozen organisaties die verantwoordelijk zijn voor het waterbeheer, met name voor de irrigatie. Een soort waterschappen dus eigenlijk.

Omdat de irrigatiekanalen nu erg smerig zijn, want men gooit al het huisvuil, dooie beesten, etc in de kanalen en bij de meeste dorpen komt ook de riolering er direct op uit, was er ook wat werk te doen op milieugebied. Ik moet, samen met de lokale overheid hier in Fayoum, een training maken ter verhoging van het milieubewustzijn van de watergebruikers. Het samenwerken met de lokale overheid bevalt tot nu toe goed, men is erg enthousiast. Wel lastig dat iedereen pas om 10 uur binnenkomt en om 3 uur al weer weggaat. Sommige moeten een eind reizen, of helpen ook nog met hun families mee op het land. En tussendoor bidt iedereen veel, voor de deur voor mijn kamer ligt een mat waarop vaak een groepje mannen zit te binnen (allah akbar), waardoor ik mijn kamer niet uitkan. Maar ja, werk zat dus, je ziet hier vrouwen hun kleren/borden/groentes etc in het kanaal wassen, pal naast alle stinkende vuilnishopen, dus er is nog wel een wereld te winnen.

Naast al deze smerigheid is Egypte natuurlijk ook erg mooi en indrukwekkend. Gelukkig kon ik van het weekend een dagje ontsnappen naar Cairo, want de piramides mag je natuurlijk niet missen. Bijgevoegd wat foto’s bij elkaar (als je erop klikt krijg je het groter in beeld), links en middenboven is Fayoum, centrum en rechtsonder is Cairo (met de Nijl), en verder natuurlijke de piramides en de Sphinx bij Gizeh. Omdat ik hier een langzame internet verbinding heb is het lastig om meer foto op het weblog te zetten, dat komt wel weer als ik weer thuis ben (7 februari).

There and back again

Hallo allemaal,

Wij zijn weer terug in Jerusalem. Vorige week zijn we in Nederland geweest, en hebben we gelukkig een aantal van jullie even weer kunnen zien. Een weekje bleek helaas vrij kort, zeker omdat we allebei nog even door de heersende Nederlandse griepvirussen werden geveld, waardoor de planning af en toe wat in het water viel. Volgende keer blijven we wat langer, dat beloven we. Het was leuk weer in Nederland te zijn, ondanks de kou, je merkt dat je je zo weer thuis voelt. Aan de andere kant beseften we ook dat Jerusalem nu ook als 'thuis' begint aan te voelen, nu we ons huisje hier klaar hebben, ons nieuwe werk en studie, poes Boef (die ons erg gemist had) en langzaam ook hier een vriendenkringetje beginnen op te bouwen. Thijs is vandaag al weer aan het werk, ik ga morgen weer in Jericho les geven. En volgende week ga ik 3 weken naar Egypte, om nog voor Euroconsult een opdracht te doen. Ik ben nog nooit in Egypte geweest, dus zie er erg naar uit. Ik houd jullie op de hoogte.

groet

Klaartje

Gelukkig nieuwjaar

Allereerst bij deze natuurlijk iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst!

Het is al weer een tijdje geleden sinds we voor het laatst ons weblog hebben bijgehouden (excuses...), maar dat betekent natuurlijk niet dat er niks gebeurd is. Vorige week hadden we Klaartje's familie (ouders + zus Vera) op bezoek, zij hebben hier kerstmis gevierd. Na een rondje door Jerusalem, zijn we voor een paar dagen naar Jordanie vertrokken, om daar de opgravingen bij Petra te bezoeken. Na wat geduld en verwarring bij de Jordaans-Israelische grens (je moet je bij ongeveer 10 verschillende loketten melden), zijn we langs de Dode Zee naar Petra gereden. Foto's zijn bijgevoegd, maar de landschappen zijn in het echt nog vele malen mooier.

Weer terug in Israel hebben we nog wat bezoekjes aan Jericho en Bethlehem gebracht, en toen was de week al weer voorbij.

Time flies...Volgende week (vanaf 4 januari) zijn we weer een weekje in Nederland, we hopen jullie dan allemaal weer even te zien.

Mijn eerste echte klus

Ik (Klaartje) heb mijn eerste echte 'freelance-consultancy' klus binnen, hoera. Via Thijs ben ik in contact gekomen met een van de grootste lokale NGOs hier, genaamd PARC, zie ook hun website. Zij doen veel projecten in de West Bank en Gaza op het gebied van duurzame landbouw en milieu. Uiteraard wordt een aantal van hun projecten ook gesponsord door de Nederlandse overheid, zoals het op dit weblog al veel besproken 'Gaza-bloemen-project'. Inmiddels geef ik nu les aan 20 landbouwstudenten in Jericho en probeer ik hun de basisbeginselen van het Project Management bij te brengen. Erg leuk om te doen, want de studenten (ca 20/21 jaar) zijn erg enthousiast. Na het behalen van hun Bachelors degree in Agriculture/Plant Production/Animal Husbandry worden ze nu een jaar opgeleid tot agronoom. Het is intern, dus de groep van 20 studenten (jongens en meisjes) verblijft een heel jaar in het Agricultural Education Centre, en mogen 1 x in de 3 weken een paar dagen naar huis. De 'colleges' vergen wel redelijk wat voorbereiding qua presentaties, achtergrond materiaal, rollenspellen, oefeningen etc, dat ook allemaal weer in het Arabisch moet worden vertaald, want het niveau van Engels verschilt behoorlijk tussen de studenten. Maar de discussies met en vragen van de studenten zijn interessant, en het geeft ook wat meer een kijkje in hun levens. En ik word er nog aardig voor betaald ook!


Jericho, de oudste en nog bewoonde stad ter wereld, ligt op ca 40 minuten rijden van Jerusalem, vlakbij de Dode Zee, dus om er te komen moet je dwars door de woestijn (uitkijken voor overstekende kamelen en geiten) van 800 m boven zee niveau (hoogte Jerusalem), naar ca -300 m onder zee niveau. Het gaspedaal heb ik op de heenweg dus niet nodig.


Bijgevoegd een foto van Thijs met op de achtergrond Jericho, genomen vanaf een klooster dat tegen een rotswand is gebouwd (ook op de foto). Als je op de foto's klinkt kun je ze groter zien. De tweede foto geeft ook een beetje een idee van het rotsachtige en bergachtige woestijnlandschap waar je door heen rijdt om er te komen. Of, zoals de Lonely Planet Guide het beschrijft: 'Half the fun of Jericho is the drive from Jerusalem, where the stubby green and chalky white topography gives way to smooth caramel mounds and brown velvet moonscapes'. Tja, had het zelf niet beter kunnen zeggen...

Op TV

Jaja, Thijs was inderdaad op televisie, wie niet met z'n ogen geknipperd heeft op het verkeerde moment, kon hem o.a. zien bij het RTL-nieuws van afgelopen maandag (19:30).
Voor wie dit historische moment gemist heeft: je kunt de uitzending downloaden op RTL uitzending gemist
Onderaan de pagina staat het RTL-nieuws, klik op 'bekijk'. Thijs is rond de 17e minuut in beeld.

onze nieuwe namen

Hierbij ons nieuwe naambordje voor op de deur. Allebei onze namen werken niet zo goed hier, Klaartje is lastig, maar Klara begrijpt gelukkig wel iedereen. Thijs is nog moeilijker, omdat dat in het Arabisch eigenlijk een scheldnaam is (Tais betekent zoiets als 'debiele oude bok', heel fijn...). Op z'n businesskaartje, en dus onze voordeur, staat nu in het Arabisch dus Qais, wat wel een goede naam is, afkomstig uit de Arabische versie van 'Romeo en Julia': 'Qais en Laila'.

Ik (Klaartje) ben nog steeds druk bezig met het Arabisch onder de knie te krijgen. Het spreken lukt al wel een beetje: laatst moesten we in onze klas een mop in het arabisch vertellen. Ik heb geprobeerd om de mop van het konijn die naar de bakker gaat en om worteltjestaart vraagt te vertellen, maar aan het eind lachte niemand helaas ;-). Ook de moppen van mijn Deense/Spaanse/Amerikaanse/Japanse/Griekse klasgenootjes kwamen niet echt over. Moppen tappen in een andere taal blijkt dus lastig.

Verstaan is vaak lastiger dan spreken, omdat het Arabisch nogal bloemrijk is, er bestaan zoveel verschillende woorden voor hetzelfde, en ik ben al blij als ik 1 versie van het woord weet.

Schrijven en lezen is nog moeilijker, omdat het geschreven Arabisch veel klassieker is dan het gesproken Arabisch, en men de klinkers weglaat, wt ht lzn bst lstg mkt, bn nmglk. Je moet het eigenlijk zien als een soort puzzelen, een kruiswoordraadsel is er niks bij.

Ik ben begonnen in de Arabische Nijntje, maar het lukt maar zeer moeizaam. Misschien dat ik het over een week uit heb.

Verder was de Midden Oosten conferentie in Annapolis natuurlijk 'a big thing' hier. Demonstraties en verhoogde veiligheidsmaatregelen leidden ertoe dat het soms lastig was Jerusalem in en uit te komen.

Hier regent het nu af en toe, wat hard nodig was want het is ca een half jaar droog geweest, goed voor de plantjes dus. Maar als de zon schijnt kun je overdag nog prima zonder jas over straat, 's avonds koelt het wel aardig af. Wij kijken hier nog wel eens NOS journaal, en hebben uiteraard medelijden met jullie in het gure herfstweer. Ook blijven wij zo op de hoogte van alle Nederlandse perikelen, de ambassade(s) hier zijn zich al aan het voorbereiden op de nieuwe GeertWilders Film, hopelijk gaat dat niet leiden tot 'Deense cartoon' toestanden.

Thijs is vandaag naar de Gaza-strook, de Nederlandse diplomaten zijn hard bezig geweest met lobbyen bij de Israelische overheid om de grens daar een beetje open te krijgen, zodat bloemen en aardbeien geexporteerd kunnen worden. De Nederlandse pers (NOS, RTL etc) zou ook aanwezig zijn, dus allemaal opletten of jullie Thijs (of tenminste zijn baas) nog voorbij zien komen op de TV!